سورة الضحى
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ1
قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)،
وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ2
و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ3
که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است!
وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ4
و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است!
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ5
و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی!
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ6
آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟!
وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ7
و تو را گمشده یافت و هدایت کرد،
وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ8
و تو را فقیر یافت و بینیاز نمود،
فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ9
حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن،
وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ10
و سؤالکننده را از خود مران،
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ11
و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن!